WCAG 2.1 Normen: Wat Je Moet Weten
Een overzicht van de drie WCAG-niveaus (A, AA, AAA) en welk niveau voor jouw website geschikt is.
Hoe zorg je ervoor dat schermlezergebruikers jouw website kunnen gebruiken? Praktische stappen voor alt-teksten, ARIA-labels en semantische HTML.
Een schermlezer is voor blinde en slechtziende gebruikers wat een raamwerk is voor een huis. Het houdt alles bij elkaar. Zonder goede ondersteuning? Jouw website is onbruikbaar voor deze groep.
We’re niet alleen aan het praten over kleine groepjes. In België gebruiken duizenden mensen dagelijks schermlezerssoftware. Ze willen dezelfde informatie, dezelfde diensten, dezelfde ervaring als iedereen anders. En eerlijk gezegd? Met een paar basisstappen zorg je ervoor dat dat kan.
Beginnen we met het basis. Een schermlezer werkt niet met het visuele design â het werkt met de HTML-code. Als je `<div>` en `<span>` overal gebruikt, heeft de schermlezer geen idee wat het betekent. Is dit een knop? Een kopje? Een menu? Het raadt het niet.
Dit is waarom semantische HTML zo belangrijk is. Gebruik echte elementen: `<button>` voor knoppen, `<nav>` voor navigatie, `<article>` voor artikelen. Deze elementen hebben betekenis. Een schermlezer snapt direct wat ze zijn. Gebruikers kunnen sneller navigeren. Ze hoeven niet door alles heen te gaan.
Snel testen: Zet je schermlezer aan en navigeer alleen met Tab-toets. Als je niet kunt zeggen wat dingen zijn? Dan is je HTML niet semantisch genoeg.
Alt-teksten zijn de beschrijvingen van afbeeldingen. Zonder ze? Schermlezergebruikers horen alleen: “afbeelding”. Wat is het? Geen idee. Dit is frustrerend. Dus ja, je moet alt-teksten schrijven. En niet zomaar wat.
De regel is simpel: beschrijf wat je ziet. Als het een foto van een productteam is, zeg je dat. “Team van vijf collega’s in een kantoor met blauwe muren.” Niet “mensen.” Niet “team.” Zeg genoeg om het echt te snappen. Maar wees niet overdreven â 100 woorden is te veel. Tussen 20 en 150 woorden is meestal goed.
Deze gids is informatief en bedoeld om je te helpen begrijpen hoe schermlezerondersteuning werkt. Webtoegankelijkheid is complex en vereist grondige testen met echte schermlezergebruikers. Voor specifieke implementatieverzoeken raden we aan een erkende webtoegankelijkheidsspecialist in te schakelen die WCAG-richtlijnen volledig kan toepassen op jouw situatie.
ARIA staat voor Accessible Rich Internet Applications. Het is in feite extra informatie die je aan HTML kunt toevoegen. Wanneer je dynamische dingen hebt â dingen die veranderen zonder pagina’s opnieuw te laden â heeft HTML geen manier om dit te beschrijven. Hier komt ARIA in.
Maar hier’s het ding: veel ontwikkelaars gebruiken ARIA verkeerd. Ze voegen `role=”button”` toe aan `<div>` omdat ze lui zijn. Dat werkt niet echt goed. Je hoort de functie, maar de interactie? Die klopt niet. Beter: gebruik echte `<button>`-elementen. ARIA is voor niche-gevallen, niet voor basisdingen.
Voorbeeld:
<button aria-label="Menu openen" aria-expanded="false">
<span></span>
</button>
Je kunt veel theorie lezen. Maar uiteindelijk? Je moet testen. Met echte software. NVDA (gratis) en JAWS zijn de populairste. Ze werken anders. Dus test met beide als je kunt. Minstens met één.
Begin simpel. Open NVDA. Zet je website open. Sluit je ogen (serieus!). Kun je alles horen wat je nodig hebt? Kun je navigeren? Kun je het begrijpen? Dit is wat je gebruikers meemaken. Dit geeft je echt inzicht. Geen rapportage, geen checklist. Gewoon jij en de schermlezer. Dit is hoe je echt leert wat werkt en wat niet.
Schermlezerondersteuning implementeren voelt misschien overweldigend. Maar je hoeft niet alles tegelijk te doen. Begin met deze drie dingen:
Gebruik semantische elementen. Zorg dat je code zinvol is.
Beschrijf je afbeeldingen. Zorg dat ze nuttig zijn.
Download NVDA. Test je website. Leer wat werkt.
Dit is niet moeilijk. Het vergt aandacht. Geduld. Empathie voor je gebruikers. Maar dat is het waard. Veel waard.